De vierde Nederlandse graancirkel van 2010 heeft niet lang op zich laten wachten. Ook deze formatie lag in Zevenbergen en wel in een veld naast de Afgebrande Hoeven. De boer was niet echt blij met dit wonder in zijn veld. De agrariër gaf dan ook geen toestemming om de formatie te betreden en door het research-team te laten onderzoeken.

Roy Boschman is later nog naar de boer geweest om te vragen of het misschien mogelijk was om de formatie toch op te mogen meten voor naslagwerk. Gelukkig gaf hij hiervoor wel toestemming. Een uitgebreide tekening met maatvoering vind je hier naast.

Robbert krijgt in de nacht van 20 op 21 juli een sterke drang om de polders in te gaan. Hij belt een vriendin en zegt naar een specifieke veld te moeten ergens in Zevenbergen. Bij aankomst ligt daar inderdaad een formatie. Zij treffen niet alleen deze formatie maar Robbert en Ellen zien ook een witte lichtbal op 15 meter hoogte boven het centrum ter grootte van een voetbal.

De formatie heeft een grote eivormige ring van ruim 20 meter met daar omheen 23 kleine cirkeltjes, variërend van 1 tot 2 meter doorsnee. Zo'n 25 meter verder naar het noordoosten liggen nog eens 3 cirkels van zo'n 2 tot 2,5 meter. Het gewas, in dit geval wintertarwe, ligt overal linksom geplooid. In de cirkels ligt het dusdanig tegen de grond alsof elk stengeltje apart is neergelegd. In de ring heeft het platte gewas zelfs de neiging naar binnen te drukken. Er zijn verder geen voetsporen in de formatie gevonden. Verder zijn er wel verschillende verlengde knopen binnen de cirkels gevonden, knopen die in het rechtopstaande gewas niet te vinden zijn. Al met al is er geen enkele aanwijzing te vinden die duidt op mensenwerk, integendeel, alles wijst er op dat hier andere krachten/energieën de oorzaak zijn.

Helaas gaf de agrariër geen toestemming om de formatie nog verder te betreden.

In de nacht van donderdag op vrijdag (8/9 juli) ontstond een nieuwe graancirkel, dit keer in Standdaarbuiten. Robbert voelde dat deze formatie vervuld is met diepe, zachte liefdesenergieën, Christusenergie. Het betreft een kruisvormige formatie van 17 cirkels en daarbij ook nog 3 nabij gelegen cirkels.

Het is een formatie met een grote cirkel in het hart van het kruis met een diameter van bijna 9 meter, aansluitend 2 kleinere cirkels naar het zuiden, 4 cirkels naar het oosten en 4 cirkels naar het westen en 6 cirkels naar het noorden. Deze kleinere cirkels hebben een diameter van ongeveer 1,5 meter tot 2,5 meter. De 3 cirkels die wat meer afgezonderd naar het noordwesten liggen zijn 1,5meter tot 3,5 meter. De totale breedte van de formatie is 27,50 meter en de totale lengte inclusief de 3 andere cirkels meet 45 meter. Een respectabel formaat voor Nederlandse begrippen.
Wat opviel was dat het graan ook mooi neergelegd was. De middelste, grote cirkel had een patroon van een soort kolk, of liever gezegd, patronen van de gulden snede waren hierin duidelijk te zien. Er zijn geen gebogen of gerekte knopen gevonden. Wel vonden we een libel met een verschroeid achterlijf die daar op een of andere manier zijn dood had gevonden, wellicht veroorzaakt door het ontstaan van de formatie. Het gewas, in dit geval wintertarwe, lag linksom in alle cirkels.

Ook de eigenaar van dit graanveld in Standdaarbuiten had besloten de graancirkel formatie voor publiek open te stellen. 
 

De eerste Nederlandse graancirkel formatie van 2010 ontstond in de nacht van vrijdag op zaterdag 25 en 26 juni (±01:00 uur). Ontdekt en voorvoeld door Robbert. De formatie lag aan de Lamsweg in Etten-Leur. Dit is een doodlopende zijstraat aan de Zevenbergseweg. Robbert had al eerder het idee dat op dit veld iets zou verschijnen en nu is het dan zover. De formatie telt 11 ringen en 11 cirkels. De totale lengte van de formatie is ongeveer 70 meter (zie diagram tekening).
 

Bij alle ringen en cirkels lag het gewas (wintertarwe) linksom. De ringen en cirkels varieerden van ongeveer 1 meter tot zo'n 6 meter doorsnee. Deels waren ze gaaf rond, deels ook eirond. Het bijzondere van deze formatie was dat het precies tussen 2 spuitsporen in lag. Dit kun je op de foto’s duidelijk zien.
 

De eigenaar van het veld heeft toegezegd wel mee te willen werken aan het graankorrelonderzoek, wat wederom uitgevoerd zal worden door Sjaak Damen.
 

Deze formatie werd tevens opengesteld voor het publiek. Naar horen zeggen heeft de boer hier in totaal ruim € 400,- mee verdiend. Dat is vele male meer als het tarwe zelf kon opbrengen.

Op 12 februari 2010 werd de derde sneeuwformatie in Nederland gemeld, wederom voorvoeld en vervolgens ontdekt door Robbert van den Broeke en verder onderzocht en gefotografeerd door Roy Boschman. Het betrof een beduidend kleinere formatie aan de A-B weg bij Oudenbosch, bestaande uit 5 aan elkaar geschakelde ringen plus een soort van streep. De Formatie lag strak tussen twee greppels die in het weiland liggen. Er waren geen voetstappen toen Robbert de formatie ontdekte.

Het lijkt erop dat we in Nederland worden getest op ons incasseringsvermogen: alle drie de sneeuwformaties zijn absoluut authentiek, NIET door mensen gemaakt dus. Maar de vorm is steeds grillig, waar zijn de mooie geometrisch perfecte designs? Op foto’s hier naast (met dank wederom aan Robbert en Roy!) kunt u duidelijk zien wat ik bedoel: het is oh zo verleidelijk om te denken dat dit een hoax is, mensenwerk. Waarom anders zo slordig, zo grillig? Kunt u buiten de box denken en aanvaarden dit de Cirkelmakers soms onderstaand werk leveren?
 

Een dag na het verschijnen van de eerste sneeuwformatie, ontstond er een tweede in het aangrenzende veld.

Rond 01:00 uur (in de nacht van maandag op dinsdag 21/22 dec.) werd Robbert aangetrokken door het voormalige maïsveld. Daar aangekomen trof hij de formatie. Net als de eerste was ook deze opgebouwd uit ringen die aan elkaar geregen waren als een parelketting. De ringen (in totaal 35) besloegen het hele veld, van de ene kant langs het fietspad tot aan de overkant waar een boompje het middelpunt vormde van de laatste ring: 140 meter lang! Daarmee is dit de grootste sneeuwformatie ooit!

Op de foto's ziet u - in tegenstelling tot de eerste sneeuwformatie - voetsporen in de sneeuw. Robbert had namelijk direct  bij aankomst een sterk gevoel om door de ringen heen te lopen alwaar hij een transformatie onderging ter bevordering voor zijn eigen ontwikkeling. Dit keer dus wel voetsporen door de formatie, maar met een goede reden.

Van de eerste formatie was niets meer te zien, die lag inmiddels alweer onder een dikke laag verse sneeuw.

Aardig detail van deze formatie was de laatste ring welke tevens de grootste was, die ontstaan was rond een wilg, welke destijds de ontberingen van onweer op miraculeuze manier heeft weten te doorstaan en aan een 2de leven was begonnen. Deze ooit een volwaardige boom werd een aantal jaren terug als verloren beschouwd door de landbouwer, na een blikseminslag. Nu, een paar jaar later, is de wilg toch weer van onder uitgelopen en sindsdien als “zielenboompje” bestempeld door Robbert. En vandaag pronkend in het midden van de laatste ring (of vanuit de andere kant bekeken de eerste ring) van een even zozeer unieke, aan de graancirkel gerelateerde sneeuwformatie…..
 

Tijdens een telefoongesprek met Nancy Talbott op donderdag avond 17 december, verteld Robbert dat er zeer binnenkort wel eens een formatie zou kunnen ontstaan. De volgende avond al is het gevoel zo sterk dat hij vriendin Ellen op belt om samen de weilanden in te gaan. Dit keer weer het specifieke veld aan de Palingstraat, waar de afgelopen tijd al meer is gebeurd.
Daar aangekomen troffen ze een cirkelformatie aan in de sneeuw. Bij het betreden van de eerste cirkel hoorde hij een soort engelengezang. Hij beschreef het, alsof de hemel op aarde neer daalde. Het voelde voor hem als heel vredig en liefdevol. Vanwege de donkerte en de enorme vrieskou (-10 C° !),heeft hij de cirkels niet verder betreden en is daar niet lang gebleven. De volgende dag benadert hij Roy Boschman voor het maken van de bijgevoegde foto’s.

De formatie bestond uit 23 ringen van verschillende grootte, die als 'zeepbellen' aan elkaar geregen waren.
De totale afmeting bedroeg 60 bij 52 meter. Er waren geen voetsporen in de sneeuw; het leek alsof de formatie als een grote stempel van bovenaf in de verse sneeuw gedrukt was. Wat bovendien opviel was het feit dat de sneeuw in de groeven van de ringen was verdwenen (zie close-ups). Er waren dus geen hoopjes verschoven sneeuw te bespeuren.

Een formatie in sneeuw heeft voordelen (de zeer sprekende afwezigheid van voetsporen) maar ook nadelen! De volgende nacht namelijk had het enorm gesneeuwd, wat er voor zorgde dat de formatie was verdwenen onder een vers pak... Gelukkig heeft Roy alles voorgoed vastgelegd, dus kijk en geniet...

Deze nieuwe grascirkel met wit poeder in het centrum is eigenlijk een aanvulling op de laatste formatie van 26 september.

De nacht voor het ontstaan van deze cirkel verteld Robbert een uittreding te hebben gehad waarbij hij, over het desbetreffende grasveld, een beeld heeft gekregen van een nieuwe cirkel met het poeder er in. Bij het ontwaken lag er ook op zijn balkon een hoopje wit poeder.
Robbert was zelf nog niet in de gelegenheid geweest om naar het veld te gaan, dus  informeerde hij DCCA en Roy Boschman over zijn ervaring van de nacht ervoor. Roy was als eerste die ochtend op de plek van bestemming. Hij vond daadwerkelijk een nieuwe cirkel met het poeder. Later die dag heeft Sjaak Damen het poeder verzameld en mee genomen voor onderzoek. Ook is er weer een deel opgestuurd naar Nancy Talbott die het inmiddels heeft laten analyseren. Het betreft hier een Engelstalig rapport.
Dit fenomeen heeft zich al vaker voltrokken in de gewascirkels in de velden rondom Hoeven. En ook daar zijn rapporten van gemaakt, Klik hier.
 

Al enkele dagen voelde Robbert wederom de bekende spanning in de lucht hangen die hoort bij de komst van een nieuwe cirkel. Zaterdag nacht, 26 september, was het dan eindelijk zover. Alweer het veld aan de Palingstraat had de grootste aantrekkingskracht op hem. Daar trof hij dan ook een betrekkelijk grote grasformatie aan. Bestaande uit 4 grote ringen. Te weten 18, 15, 13 en 9 meter. Tevens was er aan de zijkant van de formatie een ank. Tussen de 2 voorste ringen was een kleine cirkel.
De volgende ochtend heeft Roy Boschman al mooie kiekjes weten te maken, de mist maakte het extra ‘myst’erieus….

Die avond weer met Robbert afgesproken bij het desbetreffende veld. De energie bleek meer dan aangenaam. De mist (als het mist was) bewoog zich als een ring om ons heen. Apart, want mist hangt normaal gesproken stil en deze band was zo’n 10 meter breed en daarachter was het niet meer ‘mistig’. Toen Robbert en Roy achter elkaar in een ring liepen, zagen andere bezoekers een gestalte tussen hen in lopen en achter hen ook enkele donkere gestaltes. Robbert kon dit later bevestigen, want hij voelde hun aanwezigheid.

Die avond werden er wederom foto’s gemaakt door Robbert. Ook dit keer verscheen er weer iets opmerkelijks op het display van de camera. Een object wat hij al eens eerder heeft gefotografeerd met de camera van Nancy Talbott in 2007, 2008 én ook al dit jaar in een formatie bij Standdaarbuiten. Voor dit (Engelstalige)verslag, klik hier. De foto’s met het vierkante object die je hier naast ziet zijn in deze formatie gemaakt.
 

In de nacht van zaterdag op zondag, 5 / 6 sept., is de tweede grascirkel in Hoeven ontstaan voor dit jaar. Robbert wordt deze nacht aangetrokken door dit veld en besluit er samen met Ellen, een goede vriendin, naar toe te gaan. Wanneer ze om 01:00 uur arriveren ligt er in het weiland een formatie van platliggend gras in de vorm van een ring met een doorsnee van zo’n 9 meter met daarin een eivormige cirkel en aan de buitenkant van de ring 4 cirkels. De middelste eivormige cirkel is zo’n 3,5 meter lang en 2,5 meter breed en de 4 cirkeltjes aan de buitenkant zijn 1,5 meter. Wanneer beide in het weiland staan moet Ellen bukken voor een overscherend, metaalachtig object welke een 50 meter verderop, ter hoogte van wat bossage, weer in het niets verdwijnt.

Een dag later zijn Robbert en Roy  ’s avonds bij de formatie. Iets later komen Peter Vanlaerhoven en zijn vriendin ook aan bij het veld en nog wat later voegt zich ook Ellen bij het stel. De duisternis begint al wat in te treden. De energie die rond deze formatie hangt is voor ieder duidelijk voelbaar. De energievelden rondom de bezoekers lijken op te lichten bij het betreden van de cirkels. Persoonlijk heeft ieder zijn/haar eigen ervaring.
Wanneer Robbert de camera van Roy hanteert verschijnen er eerst vreemdsoortige mistwolken op de foto en op de volgende zijn lichtstrepen te zien die over het veld lijken te scheren. Vervolgens begint Robbert foto’s van zichzelf te maken en op de ene foto na de andere blijkt een ufo te staan. De totale serie bestaat uit een 20 tal foto’s, hier naast laten we er twee van zien. Voor meer van dit soort foto’s verwijzen we graag naar de fotogalerie op deze site.